Blue Flower

5 uur reveille. De laatste spullen inpakken.

Dekens, bed overtrek en sloop inleveren. Om half zeven het laatste appèl. Het was nog schemerig. Twee man onwettig afwezig, korporaal H. en wachtmeester S.

Om zeven uur begaven we ons naar het station. Heel onze uitrusting op de rug en daar gingen we.

Op het station stonden nog verschillende autoriteiten en o.a. het muziekkorps van de Willem III. We kregen ieder een reep Droste chocola en 10 Engelse sigaretten.


Het was natuurlijk een geweldige drukte op het station. Twee eskadrons gingen met dezelfde trein mee. En dan nog al die bagage. Model gepakt. We hadden patroontassen, veldfles, kleine en grote broodzaken een deken omhangen. Daarbij had ieder nog zijn kitbag (of plunjebaal).
Weet ook dat het koud was vanmorgen en we kwamen in een oververwarmde trein terecht. Deze reed in Amsterdam tot vlak bij de kade waar de “Nieuw Holland” lag. Hier kwamen we in grote hallen, waar ons warme koffie en koek verstrekt werd. Ook kregen we ieder een pakje sigaretten, benevens een maaltijdenkaart waarop we aan boord eten verstrekt krijgen.


M.S. Nieuw HollandZo was het dan intussen om en de nabij 12 uur geworden voor we de boot op gingen. We kregen direct ons verblijf voor de reis toegewezen. Dit was voor ons eskadron Ruim C5. In het middenschip. In een ruim met 306 man. Dit onderbrengen ging de hele dag door. Ook infanterie en weet ik meer.
Naast de boot op de kade stond een geluidsauto, die ons muziek bracht, wanneer het muziekkorps niet speelde. Ook werden de hele de hele dag door nog levensmiddelen aan boord gebracht.
Om vijf uur precies, nadat de stoomfluit een paar maal had gegild, werd nog het Wilhelmus gespeeld. En we gingen los van de kade. Geweldig was het zoveel mensen ons stonden uit te wuiven. Ook zag ik nog een auto staan, precies eender als die van C.F.W..

Toen we ongeveer een kwartier hadden gevaren, werd de eerste sloepenrol, in zeemanstaal uitgedrukt, gehouden. We moesten allemaal naar beneden een zwemvest halen; die lagen in de ruimen.
Tot in de sluizen van IJmuiden wordt de boot gesleept. Om negen uur waren we in IJmuiden. Daar hebben we nog ongeveer een kwartier stilgelegen, omdat er iemand van boord moest die gek was geworden.
En zo gingen we de Noordzee op. De onbekende toekomst tegemoet. We gingen vroeg slapen, daar iedereen moe was. Dat slapen gebeurt in hangmatten of op een matras, zo op de grond. Dit alles moest ‘s morgens weer worden opgeruimd.